گفتگوی دوستانه

هر چه گفتیم غیر صحبت دوست ...... در همه عمـــر از آن پشـیمانیـــــــــم

 
 
 
 
وقتی یه لباس سفید و تازه می پوشیم از نشستن روی جاهای کثیف دوری می کنیم. انقدر حساسیم که حتی نمی خوایم یه لکه روش بیفته یا گرد و غبار روش بشینه...

اما اولین لکه ها که افتاد حساسیتمون کمتر میشه. یه بار می شوریم و بار بعد باز هم مواظبیم در اولین جای کثیفی که نشستیم و جاش موند باز هم میریم که تمیزش کنیم...

 
اما کمی بعد دیگه اون قدرها حساس نیستیم و زمانی که لباس سفیدمون کهنه شد دیگه نه از اون استفاده ای میکنیم نه حساسیت و وسواسی داریم.

.
.
روح انسان اولاش مثل یه لوح سپیده؛ بدون لک و تیرگی و سیاهی... اما یکی یکی و دو تا دو تا لکه های بدی و گناه میان و...
 

اگه حواسمون به خودمون باشه لکه هارو زود پاک می کنیم و سعی می کنیم همیشه تازه و نورانی نگهش داریم، اما اگه حواسمون نباشه یا به لکه ها بی اعتنا باشیم...

امام صادق‌علیه‌السلام:
.
«بر اثر گناه کدورتی در قلب پیدا می شود که با تکرار گناه کم کم قلب را فرا می گیرد و دیگر  انسان روی سعادت را نخواهد دید. اگر توبه کند، آن کدورت پاک می شود و به نور فطرت بازمی گردد.»
...

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/٢٤ساعت ۱٠:٠٦ ‎ق.ظ توسط محمدرضا طلوع نظرات ()


Design By : Pichak