گفتگوی دوستانه

هر چه گفتیم غیر صحبت دوست ...... در همه عمـــر از آن پشـیمانیـــــــــم

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه  ماتم    است

 


باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم  است

 

 


این   صبح تیره باز دمید  از کجا   کزو
کار جهان و خلق جهان جمله درهم است

 


گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

 


گرخوانمش   قیامت دنیا   بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است

 


در بارگاه قدس  که جای ملال   نیست
سرهای قدسیان همه برزانوی غم است

 


جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا عزای اشرف   اولاد   آدم است

 


خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین
پرورده ی  کنار رسول خدا،    حسین
 

 

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/٤ساعت ٦:۳٥ ‎ق.ظ توسط محمدرضا طلوع نظرات ()


Design By : Pichak