گفتگوی دوستانه

هر چه گفتیم غیر صحبت دوست ...... در همه عمـــر از آن پشـیمانیـــــــــم


این بانو کیست که پاکی، از خورشید عفت او جلوه گرفته است و قداست، از کوثر عصمت او آب و تاب؟!

این بانو کیست که کویر قم، به قدوم دعای او، به بهار نیایش و ستایش تبدیل شده است و کهکشان امامزادگان قم، در آسمان معنویت و منظومه عشق او اجرام طواف بر قامت ارادت خود بسته اند و ملایک، بال تبرک و توسل به ضریح آسمانی اش می کشند؟!

این بانو کیست که هر تار و پود لباس مهرش، بوی رضا علیه السلام به مشام تأمل می رسد و صدف قم، به لؤلؤ وجود او، در حلقه شهرها به خود می بالد و می نازد؟!

.

 

.

این بانو کیست که معلم و مربی خصوصی او، امام موسای کاظم علیه السلام ، بر سطر سطر تکالیف الهی او آفرین می گوید و قلم اندیشه او را می گشاید و اسفند جان به یمن دانایی فرزندش، در آتش دعا دود می کند که: (جان پدر به فدای دُردانه خود)؟!

این بانو کیست که جرعه جرعه زیارتنامه اش از سبوی عشق و ارادت برادرش امام رضا علیه السلام در بزم توسل به جام و جان مشتاقان کرامت او ریخته می شود؛ جرعه های معرفتی که هر قطره اش لکه های هوس و آلودگی وسوسه شیطان را از تن فطرت پاک می کند؟!

این بانو کیست که جلوه های دوباره شکوه فاطمه علیهاالسلام و شرف زینب علیهاالسلام و زلال عصمت او نمایان است؟!


«عمه سادات سلام علیک روح مناجات سلام علیک
عمه سادات بگو کیستی فاطمه یا زینب ثانی ستی

 


تو، «شفیعه محشری» که شمیم بهشتی شفاعت، از شبکه های ضریحت مشام امید را می نوازد: «یا فاطمةُ اِشْفَعی لَنا فی الجنةِ فانّ لکِ عندَ اللهِ شأنا مِنَ الشأنِ».

و بوی قبر پنهان زهرا علیهاالسلام در لحظه لحظه آئینه های حرمت نمایان است؛ و کوچه باغ یادها، از تو بوی یاس کبود گرفته است.


پرتوی از تلألو زهرا گوهری پربهاست معصومه


تو «کریمه اهل بیتی» که حاتم طائی، هر شب قصه های دست بخشنده اش را از نقره های تابش مهتاب می شنید و قطره کوچک جود خویش را در مقابل دریای کرم تو ناچیز می شمرد و امروز، ستاره ها از پشت پرده شب، دست گدایی به سوی گنج ضریحت می کشند و هر روز خورشید دانش الهی از فروغ روی ماه تو، از آسمان بلند فیضیه دست پرتوهایش را بر سر افکار جهانی می کشد.


تو «فاطمه معصومه ای» که گل نجابت، عشق حیا و عفاف او را در مدرسه شرافت و طراوت، بر روی گلبرگ های غیرت خود تمرین می کند و صادق آل محمد صلی الله علیه و آله ، به خاطر طهارت روحش، مُهر حرم خود را بر سند عنایت، به قم زد.

آری ! تو چراغ فـروزان خـدایی در شــب تار دنیائی
«آیتی از خداست معصومه لطف بی انتهاست معصومه»


-----------------------------------------------------------------

پــ نــ :    1- سال روز شوفات شهادت گونه خاتون دو سرا را خدمت دوستان تسلیت عرض می کنم

             2- امروز به نیابت همه دوستام حقیقی و مجازی توفیق یافتم که نائب الزیاره باشم

             3- متن ادبی از جناب «محمدحسین قدیری»

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱٢/۱۳ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ توسط محمدرضا طلوع نظرات ()


Design By : Pichak